Παρά την νίκη των Εθνικών Δυνάμεων τον Αύγουστου του 1949 στον Γράμμο και το Βίτσι εναντίον των κομμουνιστών οι οποίοι επιθυμούσαν την ένταξη της Ελλάδος στον σοβιετικό άξονα και τον εδαφικό της ακρωτηριασμό μέσω της παραχώρησης στις όμορες κομμουνιστικές χώρες τμημάτων του εθνικού εδάφους ο κομμουνιστικός κίνδυνος δεν είχε εκλείψει. Το 1956 δημιουργείται το πρώτο μεταπολεμικά «Λαϊκό Μέτωπο» και στις εκλογές του 1958 η ΕΔΑ η οποία ήταν το άλλοθι του ΚΚΕ έρχεται δεύτερο κόμμα. Ότι κατακτήθηκε με αίμα και θυσίες στα πεδία των μαχών κινδυνεύει τώρα να χαθεί από την ολιγωρία των αστών πολιτικών….
Από το 1961 η κρίση στην χώρα μας βαθαίνει και σε αυτό συντελεί και η επάνοδος από την Αμερική του υιού του αρχηγού της Ένωσης Κέντρου Γεωργίου Παπανδρέου Ανδρέα. Με την υποκίνησή του θα υιοθετηθεί η τακτική του «Ανένδοτου Αγώνα» και αμέσως μετά την εκλογή του ως βουλευτής της ΕΚ θα δημιουργήσει μέσα στον κομματικό μηχανισμό την δική του εξτρεμιστική ομάδα η οποία ανοιχτά πλέον θα συνοδοιπορήσει με την ΕΔΑ και θα υιοθετήσει και τα συνθήματά της.
Έτσι την περίοδο 1061-63 θα δημιουργηθεί μία ομάδα η οποία θα αποτελέσει ένα έμμεσο «Λαϊκό Μέτωπο» στις μάζες της ΕΚ και της ΕΔΑ, συνδετικός τους κρίκος θα είναι οι άνθρωποι του Ανδρέα. Οι δραστηριότητές του όμως δεν θα σταματήσουν στην δημιουργία και οργάνωση πολιτικής μόνον ομάδας αλλά και στην οργάνωση μίας παραστρατιωτικής οργάνωσης του «ΑΣΠΙΔΑ» του οποίον είναι βέβαιο ότι ήταν ο πολιτικός αρχηγός και καθοδηγητής.
Οι άνθρωποι του «ΑΣΠΙΔΑ» θα καταλάβουν καίριες θέσεις στο στράτευμα και θα προβούν σε διώξεις εθνικοφρόνων αξιωματικών μεταξύ των οποίων ήταν και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Η οργάνωσή του θα επιχειρήσει να επεκταθεί και στην Κύπρο χρησιμοποιώντας το εκεί κλιμάκιο της ΚΥΠ και κατά την επίσκεψή του στην μεγαλόνησο ο Ανδρέας Παπανδρέου θα «τορπιλίσει» το σχέδιο «Άτσεσον» το οποίο ουσιαστικά δρομολογούσε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Αυτό, άλλωστε, κατήγγειλε στις 12 Μαΐου 1965 ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής ο οποίος αποκάλυψε την συνωμοσία του «ΑΣΠΙΔΑ» στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης της Ελλάδος.
Τα Ιουλιανά Η αποκάλυψη του «ΑΣΠΙΔΑ», αλλά των δεσμών του με τον Ανδρέα ανάγκασε τον πρωθυπουργό και πατέρα του να ζητήσει Ένορκη Διοικητική Εξέταση και μετά το πόρισμά της ο βασιλέας πίεσε τον πρωθυπουργό να προχωρήσει τακτική ανάκριση κάτω από την επιρροή του γιου του ο πρωθυπουργός ζητά την μετακίνηση του Πέτρου Γαρουφαλιά από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας σε αυτό του Συντονισμού με σκοπό να το αναλάβει ο ίδιος.
Στη άρνηση του Γαρουφαλιά ο πρωθυπουργός απαντά με διαγραφή του από το κόμμα. Επίσης επιχειρεί να πλαισιώσει το 5μελές ανακριτικό συμβούλιο με αξιωματικούς που ανήκουν στον «ΑΣΠΙΔΑ» ούτως ώστε να συγκαλυφθούν οι ευθύνες του γιου του. Ο πρωθυπουργός της χώρας είναι πλέον έρμαιο στα χέρια του γιου του ο οποίος συνεπικουρείται από την Αριστερά. Η επιμονή του Γεωργίου Παπανδρέου να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Αμύνης κατέδειξε ότι πλέον σκοπός του ήταν να υποτάξει το Στράτευμα στο κόμμα αλλά και να απαλλάξει τον γιο του από τις ευθύνες του, έτσι η σύγκρουση με το παλάτι ήταν αναπόφευκτη.
Τις κινήσεις του τότε πρωθυπουργού επέκρινε, όμως το μεγαλύτερο κομμάτι της ΕΚ και η κρίση ξέσπασε με την παραίτηση του Γ. Παπανδρέου. Αυτοί που ήθελαν μία πιο διαλλακτική στάση και συνδιαλλαγή με τον βασιλέα ονομάστηκαν «αποστάτες» και οι κυβερνήσεις που σχημάτισαν «αποστασίας». Έτσι κάτω από αυτές τις συνθήκες εξερράγησαν τα λεγόμενα «Ιουλιανά» το 1965. Η χώρα ζούσε έναν εθνικό διχασμό παρόμοιο με αυτόν του 1915. Το «Λαϊκό Μέτωπο ΕΚ- ΕΔΑ που δημιουργήθηκε το 1961 και επισφραγίστηκε το 1963-65 άρχισε να δρ…
