Ολες τις προηγούμενες μέρες σχεδόν όλος ο οργανισμός του παοκ μοίραζε πεντάρες με περίσια αλλαζωνεία.Στην προσπάθεια του ο οργανισμός του παοκ να απαξιώσει τον Αρη, φέρθηκε σαν φαφλατάς και πολυλογάς.Ο Αρης μπήκε στο γήπεδο σαν πραγματικά μεγάλη ομάδα, που λίγα λέει, και πολλά κάνει.
Ο παοκ πλήρωσε την αλλαζωνεία του.Τον τύφλωσε το μίσος,Ενα μίσος που δεν το χρησιμοποίησε σε χρήσιμη ενέργεια, για να μπορέσει να πάρει το παιχνίδι.Ολη την εβδομάδα η απαξίωση προς τον αντίπαλο εδινε και έπαιρνε! Μοίραζε από πεντάρες,μέχρι οχτάρες.
Κι έτσι ο Αρης μπήκε στο γήπεδο της τούμπας,χωρίς φαμφάρες,παίζοντας κατακτητικό ποδόσφαιρο,και με στόχο την νίκη.Αυτό το παιχνίδι θα πρέπει ο παοκ να το πάρει σαν ενα καλό μάθημα για την συνέχεια.
Στο πρώτο ημίχρονο υπήρχε μόνο μια ομάδα στο γήπεδο κι αυτή ήταν ο Άρης, με εξαίρεση ένα δίλεπτο, όπου ο ΠΑΟΚ βρέθηκε στην αντίπαλη περιοχή και με την… μοναδική τελική του προσπάθεια, από το μακρινό σουτ του Βιεϊρίνια κατάφερε να κάνει πράξη το σλόγκαν “σήμερα γεννάνε και τα κοκόρια του…”. Στο ίδιο διάστημα, οι κιτρινόμαυροι είχαν τουλάχιστον τρεις καλές στιγμές για γκολ, ενώ αποτελεί ακόμη σημείο συζήτησης κι αναφοράς, η σαστιμάρα του Λάρσον στην αντεπίθεση του Άρη, όταν βγήκαν τέσσερις παίκτες με δυο, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Εκεί με περισσότερο καθαρό μυαλό, θα μπορούσε ο Άρης να ξεκινήσει ένα αγωνιστικό… πάρτι, αλλά…
Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Άρης πήρε και την κατοχή της μπάλας, είχε τον έλεγχο και σίγουρα σε καμία των περιπτώσεων δεν απειλήθηκε. Η κόπωση του Μαρτίνες, έφερε την είσοδο του Γιουνές, χωρίς πάντως ο τελευταίος να κάνει την διαφορά. Ο Άρης αναζητούσε την ισοφάριση, είχε μια καλή στιγμή στο 69′ με τον Ντιγκινί και κατάφερε να πετύχει ένα γκολ που ζύγιζε πολλά κιλά… καρύδια με τον Βέλεθ, από την για μια ακόμη φορά εξαιρετική εκτέλεση φάουλ του Ματίγια.
Ο Παντελίδης “διάβασε” άριστα το παιχνίδι, δεν υπάρχει παίκτης που να υστέρησε, με τους Βέλεθ, Ματίγια να είναι στην πρώτη γραμμή των διακριθέντων. Το τελικό 1-1 του άφησε μια γλυκόπικρη γεύση. Την πικρία ότι θα μπορούσε με λίγη τύχη και περισσότερη προσοχή να πάρει ένα ακόμη τρίποντο μεγάλης ψυχολογικής, αλλά και ουσιαστικής αξίας, αλλά και την ικανοποίηση ότι έκανε περήφανους τους φιλάθλους του με την παλικαρίσια εμφάνισή του, κερδίζοντας την αναγνώριση από όλη την υγιή ποδοσφαιρική Ελλάδα.
Ένας Άρης που έπαιζε με σημαντικές απουσίες (Μπάσα, Τόνσο, Φετφατζίδης, Δεληζήση στον πάγκο και όχι έτοιμο 100%), την ώρα που ο ΠΑΟΚ είχε μια και μοναδική απουσία: έναν διαιτητή από την ελληνική δεξαμενή της… εξυγίανσης. Ο Χάνσεν… τόλμησε να σφυρίξει 50-50, έχοντας από το πρώτο λεπτό (!) τον ψυχολογικό εκβιασμό των γηπεδούχων με τις συνεχείς διαμαρτυρίες, σ΄ένα από τα λίγα παιχνίδια που δεν ήταν… φιλικά. Φυσικά έκανε κάποια λάθη ο Νορβηγός: π.χ. δεν έδειξε κόκκινη στο σκληρό μαρκάρισμα του Μάτος στον Κόρχουτ και στη συνέχεια πάνω στον Λάρσον, δεν είδε το χέρι του Ακπομ, όταν βγήκε στην αντεπίθεση στο δεύτερο ημίχρονο κ.α., όλα πάνω στην ροή του αγώνα.
Ο Άρης άφησε λοιπόν, δυο βαθμούς στην Τούμπα κι όπως είπε κι ο Άκπομ “θετικό για τον ΠΑΟΚ ήταν που δεν χάσαμε” (δηλώσεις που χάθηκαν στην… μετάφραση), αλλά είναι σε μια σταθερή τροχιά για την Ευρώπη, έχοντας στα επόμενα οκτώ παιχνίδια τα πέντε μέσα στο “σπίτι” του και φυσικά τον πρώτο λόγο για να πετύχει τον στόχο του.
ΥΓ: Ο Άρης διάγει ένα αγωνιστικό φεγγάρι που γεμίζει με αισιοδοξία, πίστη, υπερηφάνεια τον κόσμο του. Η ήττα στην Λιβαδειά ταρακούνησε τους πάντες, οι μεταγραφές του Ιανουαρίου, μπορεί να άργησαν, αλλά έδωσαν μεγάλη ώθηση στην ομάδα και ο Σάββας Παντελίδης δικαιούται να περπατάει με ψηλά το κεφάλι, αποκομίζοντας κέρδη από την δουλειά που γίνεται. Αποδεικνύεται πως τον Ιανουάριο έγινε πραγματικά σοβαρή δουλειά στο σκάουτινγκ και αποκτήθηκαν αξιόλογοι ποδοσφαιριστές που βάζουν τον Άρη σε τροχιά 5άδας. Οι Ρόζ, Κόρχουτ, Λάρσον (αλλά και ο Τόνσο) δίνουν στον Άρη μία δυναμική που τον κάνει φαβορί για την 5ή θέση. Φυσικά, η τελική κρίση για όλη την ομάδα θα γίνει στις 5 Μαΐου με την λήξη του πρωταθλήματος.
